Vijaya Lakshmi
Published on Jul 04 2026
Vijaya Mavuru
మహానటి, కలకంఠీ లాంటి నవలలు, సర్పయాగం, తిరుమల వైభవం, జై జగన్నాథ లాంటి పౌరాణిక లాంటి వ్యాసాలు. ఆంధ్రజ్యోతి, నవ్య, వనిత, వనితాజ్యోతి, చిత్ర, కోకిల లాంటి Magazine లలోను, అల్ ఇండియా రేడియో లోను Publish అయ్యాయి. Broad coast అయ్యాయి. నా వృత్తి, ప్రవృత్తి రెండూ కూడా రచనలు, Dubbing...
Want to know more about me and my work?బోనాల పండుగ చరిత్ర గురించి చెప్పుకోవాలంటే మనం పవిత్రంగా భావించే ఈ బోనాల పండుగకు, దాదాపు 200 ఏళ్ల కిందటి ఒక మహమ్మారికి సంబంధం ఉందని ప్రచారంలో ఉన్న ఒక కథ చెబుతుంది. ఆషాఢ బోనాలు లేదా తెలంగాణ బోనాల పండుగ గురించి ఎక్కువగా వినిపించే జానపద కథనం ప్రకారం, దాదాపు 200 ఏళ్ల కిందట, 1813వ సంవత్సరంలో జంట నగరాలైన హైదరాబాద్, సికింద్రాబాద్లను ఒక భయంకరమైన వ్యాధి చుట్టుముట్టిందట. కొందరు దీన్ని కలరా అని, మరికొందరు ప్లేగు అని అంటారు. స్థానిక వాడుక భాషలో దీన్ని "గత్తర" అనేవారని చెబుతారు. సరైన వైద్యం లేని ఆ రోజుల్లో జనం ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకుని బతికారు.
అదే సమయంలో, హైదరాబాద్కు చెందిన ఒక సైనిక దళం ఉజ్జయినిలో విధుల్లో ఉన్నప్పుడు, తమ నగరం కష్టాల్లో ఉందని తెలిసి తల్లడిల్లిపోయారట. వారిలో సురటి అప్పయ్య అనే సైనికుడు తన సహచరులతో కలిసి, అక్కడి మహంకాళి అమ్మవారికి, "తల్లీ, మా ఊరిని ఈ మహమ్మారి నుండి కాపాడు. నువ్వు మమ్మల్ని కరుణిస్తే, మేము తిరిగివచ్చి నీకు గుడి కట్టి కొలుస్తాం" అని మొక్కుకున్నారని చెబుతారు.
అద్భుతం జరిగినట్టు, కొన్నాళ్లకు జంట నగరాలలో వ్యాధి ఉధృతి తగ్గి, సాధారణ పరిస్థితులు నెలకొన్నాయట. ఆ తర్వాత, 1815లో, సురటి అప్పయ్య తన దళంతో తిరిగి సికింద్రాబాద్ వచ్చి, ఇచ్చిన మాట ప్రకారం అమ్మవారికి గుడి కట్టారని, అదే నేటి ఉజ్జయిని మహంకాళి దేవాలయం అని భక్తులు ప్రగాఢంగా నమ్ముతారు. ఆ రోజు, తమను కాపాడినందుకు కృతజ్ఞతగా, నగర ప్రజలు అమ్మవారికి భోజనం (బోనం) వండి సమర్పించారని అంటారు.ఈ కథకు పూర్తి చారిత్రక ఆధారాలు అందుబాటులో లేకపోయినా, ప్రజల విశ్వాసంలో ఇది అత్యంత ప్రాధాన్యమైన గాథగా నిలిచింది.
తెలంగాణా బోనాలు అనగానే అమ్మవారికి సమర్పించే నైవేద్యం గుర్తుకొస్తుంది. అయితే కొందరు పరిశోధకుల అభిప్రాయం ప్రకారం, బోనాల పండుగ లో ఆరోగ్య పరిరక్షణకు సంబంధించిన అనేక అంశాలు దాగి ఉండవచ్చని భావిస్తున్నారు.
ఆషాఢమాసంలో వర్షాలు ప్రారంభమవుతాయి. ఈ సమయంలో తేమ పెరిగి అంటువ్యాధులు వ్యాపించే అవకాశం ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఇలాంటి సమయంలో ఉపయోగించే కొన్ని సంప్రదాయ పదార్థాలు ప్రత్యేకంగా గమనించదగ్గవి.
బోనం, పసుపు రాసిన కొత్త మట్టికుండలో, పాలు, బెల్లంతో వండిన అన్నాన్ని అమ్మవారికి సమర్పిస్తాం. అయితే, ఇది కేవలం నైవేద్యం మాత్రమే కాదని, మన పూర్వీకుల నుంచి వచ్చిన ఒక అద్భుతమైన ఆరోగ్య సంప్రదాయం అని కొందరు విశ్లేషకులు వాదిస్తారు. ఇందులో ఆసక్తికరమైన తర్కం కూడా ఉంది. ఆషాఢమాసంలో వర్షాలు మొదలవడంతో వాతావరణం చల్లబడి, తేమ పెరుగుతుంది. ఈ సమయంలో అంటువ్యాధులు వ్యాప్తి చెందే అవకాశం ఎక్కువ. సరిగ్గా ఇదే సమయంలో బోనాల పండుగను ఎందుకు జరుపుకుంటారు? ఇక్కడ సైన్స్ పరంగా గమనించండి... బోనం వండే కుండకు పసుపు పూస్తారు. పసుపులో యాంటీసెప్టిక్ గుణాలున్నాయని మనకు తెలుసు. కుండకు వేపాకులు కడతారు. వేపలో యాంటీ-బ్యాక్టీరియల్ గుణాలున్నాయని, అవి గాలిలోని క్రిములను నివారిస్తాయని ఒక నమ్మకం. ఊరేగింపులో పసుపు నీళ్లు చల్లడం వెనుక ఉద్దేశం కూడా పరిసరాలను శుభ్రపరచాలనే భావన కావచ్చు.
ఇక బోనంగా పెట్టే పాలు, బెల్లంతో చేసిన అన్నం శరీరానికి తక్షణ శక్తినిస్తుంది. దీంతో పాటు కొన్నిసార్లు ఉల్లిపాయలను కూడా సమర్పిస్తారు. ఉల్లిపాయలు శరీర ఉష్ణోగ్రతను నియంత్రిస్తాయని ఒక జానపద నమ్మకం.
అంటే, బోనాల పండుగ అనే ఆచారం ద్వారా, మన పూర్వీకులు తమకు తెలిసిన పద్ధతుల్లో పసుపు, వేప వంటి వాటిని ఉపయోగించి, ఒకరకమైన సామూహిక శుభ్రతకు, ఆరోగ్య స్పృహకు పిలుపునిచ్చారని కొందరు భావిస్తారు. ఇది కేవలం భక్తి కాదు, భక్తిలో ఇమిడి ఉన్న ఒక జీవన విధానం. అందువల్ల బోనాల పండుగ భక్తితో పాటు ప్రజారోగ్యంపై అవగాహన కల్పించే సంప్రదాయంగా కూడా అభివృద్ధి చెంది ఉండవచ్చని కొందరు విశ్లేషకులు అభిప్రాయపడుతున్నారు. అందుకే బోనాల పండుగ వెనక చాలా చరిత్రే కాదు సైన్స్ కూడా ఉందని చెప్తారు.

బోనాల జాతరలో అత్యంత ఆకర్షణీయమైన పాత్ర పోతురాజు.పసుపు పూసుకున్న శరీరం, నుదుటిపై కుంకుమ, చేతిలో కొరడా, డప్పుల మోతకు ఉర్రూతలూగే నృత్యం... ఇవన్నీ పోతురాజు ప్రత్యేకతలు.
సంప్రదాయ విశ్వాసం ప్రకారం ఆయన అమ్మవారి సోదరుడు, గ్రామ రక్షకుడు. అయితే కొందరు సాంస్కృతిక పరిశోధకులు మరో కోణాన్ని సూచిస్తున్నారు.
బోనాల జాతరలో పోతురాజు లేని దృశ్యాన్ని మనం ఊహించలేం. పసుపు పూసుకున్న శరీరం, చేతిలో కొరడాతో, డప్పుల చప్పుళ్లకు నర్తిస్తూ దుష్ట శక్తులను తరిమికొట్టే అమ్మవారి సోదరుడు, రక్షకుడు పోతురాజు. ఇది మనకు తెలిసిన కథ.
కానీ, కొందరు సాంస్కృతిక విశ్లేషకులు పోతురాజు పాత్ర వెనుక మరో కోణాన్ని చూపిస్తున్నారు. వారి వాదన ప్రకారం, పోతురాజు పాత్ర కేవలం ఆధ్యాత్మికమైనది కాదు, అది ఒక సామాజిక ప్రకటన కూడా కావచ్చు.
గతంలో, నిజాం పాలన వంటి చారిత్రక సందర్భాల్లో, కొన్నిసార్లు పండుగలను బహిరంగంగా జరుపుకోవడంపై ఆంక్షలు ఉండేవని, ప్రజలు తమ ఉనికిని చాటుకోవడానికి పరోక్ష మార్గాలను ఎంచుకునేవారని ఒక వాదన ఉంది. ఈ వాదనపై భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నప్పటికీ, ఈ నేపథ్యంలో పోతురాజు పాత్రను చూస్తే ఒక కొత్త అర్థం స్ఫురిస్తుంది.
పోతురాజు ఉగ్రరూపం, చేతిలోని కొరడా, ఆయన చేసే విన్యాసాలు... "మేము బలహీనులం కాదు, మా సంస్కృతిని, మమ్మల్ని కాపాడుకోవడానికి మా దగ్గర శక్తి ఉంది" అని చెప్పే ఒక ప్రదర్శనలా కనిపిస్తుందా? అన్న ప్రశ్న ఉదయిస్తుంది. పోతురాజు పాత్రను ధరించిన వ్యక్తి, ఆ రోజుకి అందరిచేతా గౌరవించబడతాడు. ఇది సామాజిక సమానత్వానికి ఒక ప్రతీకగా కూడా కనిపిస్తుంది.
కాబట్టి, పోతురాజు కేవలం పురాణ పాత్రే కాకుండా, ఆధునిక విశ్లేషణల ప్రకారం, ఒక సమాజం యొక్క ఆత్మగౌరవానికి, వారి ఉనికికి ప్రతీకగా నిలుస్తాడు. ఇది ఒక ఆసక్తికరమైన సామాజిక-సాంస్కృతిక సిద్ధాంతం.
బోనాల పండుగలో అత్యంత ఉత్కంఠభరితమైన ఘట్టం "రంగం".పండుగ అనంతరం అవివాహిత మహిళ ఒక పచ్చి మట్టికుండపై నిలబడి అమ్మవారి ఆవాహనలో భవిష్యత్తు గురించి చెప్పడం ఆనవాయితీగా కొనసాగుతోంది.
వర్షాలు ఎలా ఉంటాయి?పం టలు ఎలా పండుతాయి? దేశ పరిస్థితులు ఎలా ఉంటాయి? ఇలాంటి విషయాలపై ఆమె చెప్పే మాటలను భక్తులు అత్యంత విశ్వాసంతో వింటారు. దీనిని శాస్త్రీయంగా నిరూపించడం సాధ్యం కానప్పటికీ, కొందరు సామాజిక శాస్త్రవేత్తలు దీనిని మరో కోణంలో వివరిస్తున్నారు. చాలామంది దీన్ని మూఢనమ్మకంగా భావించినా, భక్తులు మాత్రం దీన్ని ప్రగాఢంగా విశ్వసిస్తారు. గతంలో రంగంలో చెప్పిన కొన్ని విషయాలు నిజమయ్యాయని భక్తులు వాదిస్తుంటారు. అయితే, దీన్ని శాస్త్రీయంగా నిరూపించడం మాత్రం సాధ్యం కాదు. ఇది పూర్తిగా విశ్వాసానికి సంబంధించిన విషయం.
కానీ, దీన్ని మరో కోణంలో కూడా చూడవచ్చని కొందరు సామాజికవేత్తలు అంటున్నారు. పూర్వకాలంలో మన పూర్వీకులకు ప్రకృతితో విడదీయరాని సంబంధం ఉండేది. పక్షుల కదలికలు, గాలిలో మార్పులు వంటివి గమనించి వాతావరణాన్ని అంచనా వేసేవారు. ఈ రంగం అనే ప్రక్రియ, బహుశా ప్రకృతికి, మనిషికి మధ్య ఉన్న ఆ పురాతన సంభాషణకు ఒక ప్రతీక కావచ్చు.
"ప్రజలు తప్పులు చేస్తున్నారు, జాగ్రత్తగా ఉండండి" అని అమ్మవారు చెప్పారంటే, సమాజంలో నైతిక విలువలు పడిపోతున్నాయని లేదా పర్యావరణానికి హాని కలుగుతోందని పెద్దలు చెప్పే హెచ్చరికగా దాన్ని అర్థం చేసుకోవచ్చు. అంటే, రంగం కేవలం భవిష్యవాణి మాత్రమే కాదు, అది ఒక సామాజిక సమీక్షగా, నైతిక మార్గదర్శిగా పనిచేసే ఒక పురాతన వ్యవస్థ అని కొందరు విశ్లేషిస్తారు.
బోనాల గురించి అత్యంత ఆసక్తికరమైన సిద్ధాంతాలలో ఇది ఒకటి. ఇప్పటివరకు మనం చెప్పుకున్నవన్నీ గత కొన్ని శతాబ్దాల కథలు. కానీ ఇప్పుడు మనం వినబోయేది ఒక ఆసక్తికరమైన, అదే సమయంలో వివాదాస్పదమైన సిద్ధాంతం. బోనాల పండుగ మూలాలు వేల సంవత్సరాల క్రితం నాటి సింధులోయ నాగరికత కాలం నాటివి కావచ్చని కొందరు చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. వారి వాదన ప్రకారం, భారతదేశంలో వేదకాలం నాటి యజ్ఞ యాగాదులతో కూడిన పురుష దేవతల ఆరాధనతో పాటు, అంతకంటే ప్రాచీనమైన మాతృదేవత ఆరాధన కూడా ఉంది. భూమిని, ప్రకృతిని తల్లిగా పూజించడం ఈ సంప్రదాయంలో భాగం. సింధులోయ తవ్వకాల్లో లభించిన "అమ్మతల్లి" విగ్రహాలు ఇలాంటి ఆరాధన ఉండేదనడానికి ఆధారాలని వారు సూచిస్తారు. కాలక్రమేణా ఈ మాతృదేవత ఆరాధనే గ్రామ దేవతల పూజగా పరిణామం చెంది ఉండవచ్చని వీరి సిద్ధాంతం.బోనాల పండుగకు మూలాలు వేల సంవత్సరాల క్రితం సింధులోయ నాగరికతలోని మాతృదేవత ఆరాధనలో ఉండవచ్చని భావిస్తున్నారు.
సింధులోయ తవ్వకాల్లో లభించిన అమ్మతల్లి విగ్రహాలు, ప్రకృతిని తల్లిగా భావించే సంప్రదాయం, గ్రామదేవతల ఆరాధన... ఇవన్నీ పరస్పర సంబంధం కలిగి ఉండవచ్చని ఈ సిద్ధాంతం చెబుతోంది. నేటికీ బోనాలలో ప్రధానంగా గ్రామదేవతలైన పోచమ్మ, ఎల్లమ్మ, మైసమ్మ, మహంకాళి అమ్మవారిని ఆరాధించడం గమనించవచ్చు.
ప్రత్యక్ష చారిత్రక ఆధారాలు లేనప్పటికీ, ఈ సిద్ధాంతం బోనాల పండుగను భారతీయ నాగరికత పరిణామంతో అనుసంధానించే ఆసక్తికరమైన దృక్పథాన్ని అందిస్తుంది. జాగ్రత్తగా గమనిస్తే, బోనాల పండుగలో ప్రధాన దేవత అమ్మవారు. పోచమ్మ, ఎల్లమ్మ, మైసమ్మ... ఏ పేరుతో పిలిచినా, ఆమె గ్రామ దేవత, మనల్ని కాపాడే తల్లి. ఇక్కడ ప్రజలే నేరుగా తమ తల్లికి బోనం వండి సమర్పిస్తారు. ఈ పండుగ, వేల ఏళ్ల క్రితం భారతదేశంలో విలసిల్లిన ఒక ప్రాచీన మాతృదేవత ఆరాధన సంస్కృతికి కొనసాగింపు కావచ్చునని ఈ సిద్ధాంతం చెబుతుంది. ఈ వాదనకు ప్రత్యక్ష ఆధారాలు లేనప్పటికీ, ఇది మన పండుగను ఒక చారిత్రక విశాల దృక్పథంతో చూసేలా చేస్తుంది.
బోనాలు కేవలం ఒక పండుగ మాత్రమే కాదు.
ఇది ప్రజల విశ్వాసానికి ప్రతీక.
మహమ్మారిపై విజయం సాధించిన జ్ఞాపకం.
సామూహిక ఐక్యతకు గుర్తు.
ప్రకృతితో మనిషి అనుబంధానికి ప్రతిబింబం.
గ్రామదేవతల ఆరాధనకు కొనసాగింపు.
తెలంగాణ సంస్కృతి, సంప్రదాయాల జీవంతమైన చిహ్నం.
ఈ పండుగలో కనిపించే ప్రతి ఆచారం వెనుక ఒక కథ, ఒక విశ్వాసం, ఒక సామాజిక సందేశం దాగి ఉంది.
అమ్మవారికి కృతజ్ఞతగా, గ్రామ రక్షణ కోసం, అలాగే మహమ్మారి నుండి ప్రజలను కాపాడినందుకు భక్తులు బోనం సమర్పిస్తారు అనే విశ్వాసం ఉంది.
పసుపు పూసిన మట్టికుండలో పాలు, బెల్లంతో వండిన అన్నాన్ని అమ్మవారికి నైవేద్యంగా సమర్పించడాన్ని బోనం అంటారు.
సంప్రదాయం ప్రకారం పోతురాజు అమ్మవారి సోదరుడు, గ్రామ రక్షకుడు. కొందరు పరిశోధకులు ఆయనను సామాజిక ధైర్యానికి ప్రతీకగా కూడా వివరిస్తారు.
బోనాల పండుగలో నిర్వహించే సంప్రదాయ భవిష్యవాణి కార్యక్రమాన్ని రంగం అంటారు. ఇది భక్తుల విశ్వాసానికి సంబంధించిన ఆచారం.
బోనాలు ప్రధానంగా తెలంగాణ రాష్ట్రానికి చెందిన ప్రముఖ సాంస్కృతిక, ఆధ్యాత్మిక పండుగ.